Teksten:
La Passion De Styx
Phlegethon passie
Trojan Walls
La Passion De Styx

Onderzoek verricht ik naar denken en kunst, naar de logos of uiteenzetting, overgeleverd in de zogenoemde 'fragmenten', van de 500 v.o.j. levende, Ionische wijsgeer Heraclitus van Ephese, koning zonder onderdanen, en eerste gebruiker van de term filosofie uit het oude Klein-Azie. Bekend is Heraclitus door de uitspraak 'het is onmogelijk tweemaal in dezelfde rivier te treden' (fr.91), 'oorlog is van allen de vader en de koning van allen' (fr.53), en karakteriseringen als, 'het samenvallen van tegenstellingen', 'verborgen harmonie', 'het ene wijze', en het bekende, maar van Plato afkomstige, 'panta rhei'. Het is mijn streven, dat wat Heraclitus te zeggen heeft in zijn logos, zijn manier van handelend denken, te visualiseren, en van commentaar te voorzien. Ik wil hiermee aangeven, welke mogelijkheden de beeldendekunst bezit tot het overdragen van kennis en inzicht, waarbij gevoel en gedachten inhoud onverbrekelijk met de uiterlijke vorm van het kunstwerk zijn verweven, en maak in mijn onderzoek naar de Heraclitische logos bovendien duidelijk dat ook het beeld op zichzelf, als symbool begrepen, toegankelijk kan worden voor het denkend oog. Dat wat mensen verbindt in hun beleving van werkelijkheid is de onderliggende eenheid van de natuur, de wereld en kosmos, eenwording ook van alle tegengestelde principes waar sterfelijkheid en onsterfelijkheid met elkaar verzoend worden, dat is wat de Heraclitische logos probeert uit te drukken. De oorlog van de tegenstellingen, kosmisch vuur, de goddelijke wijsheid als framework waarbinnen leven en dood, oorlog en vrede, dag en nacht als eenheid begrepen kunnen worden. Deze logos, ligt ook besloten in de natuur van de taal, in de structuur van de psyche en in het universele principe waardoor alle dingen zijn zoals ze zijn. Toch is het eerste onderwerp waar mijn onderzoek zich op richt niet de fysieke wereld maar de condition-humaine, de realiteit van ons sterfelijk zijn, die door deel te hebben aan een eeuwigdurende levenscyclus, en het vermogen heeft de dingen cognitief te verstaan, te dragen is. Is ons taalgebruik gericht op helderheid, op klaarheid van expressie, mijn onderzoek uit zich, als het proza van Heraclitus, onvermijdelijk allusief en indirect en is, in de hoop enige geesten tot reflectief denken te verlokken, gericht op paradox, enigma en meervoudigheid, op beeldspeling. Zoals het Delphische orakel dat, niet verklaarde, niet verborg, maar een teken gaf (Fr. 93). Als belangrijk Leitmotiv en metafoor voor het onderzoeksprogramma dienen mij de Griekse onderwereld rivieren, niet voorgesteld als barrieres overgestoken door tot schimmen verwelkte mensen, maar door levenden van vlees en bloed, toonbeeld juist van 'doodloosheid' en eeuwig gaan. Voor mij een manier om a.h.w. vanuit een cirkel naar het midden kijkend, telkens van standpunt wisselend, ingangen te forceren, gezichtspunten te bepalen, en daarbij de logos van Heraclitus te laten 'stromen', tot leven te wekken. Het beeld als bron van de taal en... ogen zijn nauwkeuriger getuigen dan de oren.(Fr.101).


La Passion De Styx
Presenting a research on thought and art, to the logos or exposition, narrated in the so-called 'fragments' of the 500 B.C. living, Ionian philosopher Heraclitus of Ephesus in ancient Asia Minnor, king without subjects, first user of the term philosophy. Heraclitus is known by the statement 'one cannot step twice into the same river' [fr.91], 'war is father of all and king of all' [fr.53] and characterisations such as 'he coincidence of contradictions', 'hidden harmony', the wise is one alone' and the well known, panta rhei 'all things flow', by Plato. It is my desire, to visualize that what Heraclitus has to say in his logos, his discourse, his way of active thinking. To show, the potential of visual art to transfer knowledge and understanding, where feelings and thoughts are inseparably intertwined with the image of the work, and make clear that the image on itself, understood as a symbol, can be accesible for the thinking eye. That which unites people in their perception of reality is the underlying unity of nature, the world and cosmos, even unification of all opposing principles where mortality and immortality are reconciled, which is what the Heraclitean logos is trying to say. De war of opposites, cosmic fire, the divine wisdom as a framework within which life and death, war and peace, day and night can be understood as unity. This logos, is inherent in the nature of language, the structure of the psyche and in the universal principle by which all things are as they are. For Heraclites the first subject is not the physical world, but the human condition, the reality of our mortality, which by its participation in the eternal life cycle of nature and also by its capacity to master this pattern in cognition, the structure of the psyche unlimited [fr.45] 1. Our language is focused on clarity, on clarity of expression, my research itself, as the prose of Heraclitus, is inevitably allusive and indirect, in the hope to bring some minds in a reflective mood, focusing on paradox, enigma and pluralism, toying the image. As the lord whose oracle is in Delphi neither declares nor conceals, but gives a sign. [Fr. 93]. Using te Greek underworld rivers as leitmotif and metaphor for the research , not proposed as barriers crossed by wilted and wavering people from the land of shadows, but by radiant living women and man, models of 'deathlessness' and the eternal. For me, a way of viewing so to speak from the outercircle to the center, varying positions, to force entries, determine viewpoints, to wake the streaming Heracletean logos. The image as the source of language and ... eyes are more accurate witnesses than ears. [Fr.101]. 1 Kahn, The art and Thought of Heraclitus.


Trojan walls

Je kunt een dialoog aangaan met een literair verleden, intertekstualiteit. Hiertegenover stel ik een vorm van intervisualiteit het omvormen en herinterpreteren van beeldende kunst uit het verleden.'Trojan Walls' is geinspireerd door de niet meer bestaande, maar wel beschreven, indertijdwereldberoemde schilderijen van Polygnotos. Bij de schilderijen ontbreekt een direct extern motief, wel suggestie van een thema, bijvoorbeeld landschap of architectuur, zonder het te zijn. Het onderwerp of de inspiratiebron is, zonder dat het daarnaar verwijst, verweven in het geheel van het werk. Door middel van concentratie en reductie, spartaanse, krachtige en dwingende vormen binnen een traag bijna statisch complex, dramatische kwaliteit en suggestie van diepte, waardoor een gevoel van suspense kan ontstaan. Maar ook uit hun verband getrokken lijnen of draden die nergens meer toe dienen, doelloos binden en ronde of vlekachtige, soms sliertige vormen schijnbaar achteloos neergeworpen als misplaatste frivoliteitenbijna, dreigend als ijsbergen in de Middelandse Zee. De schilderijen zijn fassadeachtig, zich beperkend, ondoorzichtig, verhullend als dichtgemetselde gaten in een muur, de vormen vaak aangetast of net uit het lood gezet, zoveel mogelijk van gladde esthetica ontdaan. Wel zichtbaar blijven resten, overblijfselen van eerder ontstane beelden, sporen, verwijzingen, beelden van de zat geworden schoonheid van een ruine, van vergane beschaving. Hierdoor nieuwe beloften, nieuwe inzichten, het beloofde land na de stiltevan het vergeten, de geschiedenis opnieuw bewoonbaar gemaakt.


Trojan walls You could engage in a dialogue with a literary past, intertextuality. In contrast I propose a form of intervisuality, the transformation and reinterpretation of the fine arts from the past. "Trojan Walls" is inspired by the documented, world-famous at the time, but no longer existing paintings by Polygnotos. The paintings lack a straightforward external motif, they merely hint at topics such as landscape or architecture, without being it. Subject or source of inspiration is, without directly pointing at it, intertwined within the complete work. By means of concentration and reduction, spartan, powerful and compelling shapes inside a slow, almost static structure, dramatic quality and an allusion of depth, through which a sense of suspense may arise. But also lines and threads, torn out of their context, useless, aimlessly connecting and round or spot like, sometimes wispy shapes seemingly flung away as uncalled-for frivolities almost, looming like icebergs in the Mediterranean Sea. The paintings are fašade-like, obscuring, unrevealing, camouflaged like bricked up holes in a wall, the shapes often distorted or a little lopsided, stripped of any possible smooth aesthetics. Instead one perceives the remains, the relics of previous appearances, tracks, quotations, images, drenched with the beauty of a ruin, of a past civilization. Hence new promises, new insights, the promised land after the calm of oblivion, history refurnished for the goddess of oaths, "La passion de Styx".

Phlegethon passie, deze tekeningen staan niet op de website
Verdeeld over 100 stellingen, uitgevoerd in semi-fotografisch, vooral realistische potloodtekeningen.Phlegethon vindt haar oorsprong in Heraclitus' Fr. 90: Tegen vuur kan alles ingewisseld worden en vuur tegen alles, precies zoals tegen goud goederen en tegen goederen goud. Gemunt goud, nieuw voor die tijd als universeel geworden ruil- en betaalmiddel, als een centrale waarde of maatstaf waaraan alles kan worden geijkt en waartoe alles wat aan een bepaald proces of verkeer deelneemt kan worden herleid, wat overal geldig is. Net als vuur, of het nu fysisch, technologisch, symbolisch, kosmisch of intellectueel is, het is het element waarin alles kan worden uitgedrukt, omgesmolten,omgerekend en afgerekend. Het werk is vormgegeven zonder direct zichtbare orde of systeem, als waardepapier zonder waarde, als museale collectie, een ketting van beelden. Telkens andere formuleringen van een en hetzelfde, betekenisvolle ambiguiteit, een kunst in tegenspraak met zichzelf, gevat in weerspannige harmonie. De werken bezitten intervisuele resonantie, zijn 'on speeking terms' met elkaar, spelen een dialectisch spel, vormen ieder voor zich een in veelal traditionele beelden gevat cultuurhistorisch weefsel, stoelgang der geschiedenis en niet zonder sociaal kritische strekking. Het zijn, gebruikmakend van de metafoor als stijlmiddel, denkbeelden in wording, door 'bewegend kijken', van het ene werk naar het andere wordt de onderliggende structuur, het verborgen beeld, als door kunst bemiddeld denken, zichtbaar als wenkend perspectief.


Phlegethon passie these drawings are not on the website Divided over 100 theses, conducted in semi-photographic especially realistic pencildrawings. Phlegethon is originated in Heraclitus fr. 90: All things are requital for fire, and fire for all things, as goods for gold and gold for goods. Coined gold, new that time became a universal vehicle for exchange and payment, as a central value or standard against which everything can be measured, participating in a particular process or traffic, valid everywhere. Like fire, whether physical, technological, symbolic, cosmic or intellectual, as the element in which everything can be expressed, melted down, converted and calculated. The work is designed without immediate visible order or system, as paper without value, as a museum collection, a chain of images. Different formulations of one and the same, meaningful ambiguity, an art in contradiction with itself, encased in restive harmony. The works possess intervisual resonance, are 'on speeking terms' with each other, playing a dialectical game, each form using mostly traditional images embedded in a cultural historic fabric, not without social criticism. Using the metaphor as a stylistic device, viewing from one image to another the underlying structure, the 'hidden' image becomes, mediated by art, visible as a beckoning perspective.